کیوان جاوید

وقتی چندین سال قبل دوستی بر اثر تصادف جان باخت بخش کوتاهی از دیالوگ فیلم "شهر فرشتگان" را برای بازماندگانش تکرار کردم. "یک روز زندگی به عنوان انسان ارزشش را داشت".  ماجرای فیلم این است. فرشته های نامرئی در میان آدمیان حضور دارند و در مواقع خطر به آنها کمک می کنند. فرشته (نیکولاس کیج) عاشق زنی می شود و تصمیم می گیرد از "عالم ملکوت" دست کشیده "زندگی فانی" اما توام با احساس و عشق را شروع کند. پیش از انسان شدن، فرشته ما، نه گرما و سرما را حس می کند نه حس بویائی و چشائی موجودات زنده را دارد. در اولین روزی که انسان می شود زیر دوش آب گرم لذت می برد و عطر دلپذیر میو ه ها  سرمست اش می کند. اوج لذت وقتی است که اولین هم آغوشی را تجربه می کند اما معشوق فردای روز بعد در یک تصادف کشته می شود. وقتی یکی از یاران قدیمی فرشته بر "نیکولاس کیج" ظاهر می شوند، از او می پرسد آیا ارزشش را داشت که برای یک روز تجربه زندگی انسانی، زندگی جاودانه را از دست بدهی؟ فرشته سابق می گوید یک روز حس همه چیز و حس عمیق هم آغوشی و دوست داشتن. ارزشش را داشت.

دومیلیون کودک مورد تجاوز جنسی آیا می توانند همین یک جمله را تکرار کنند؟ بر مبنای بررسی های يونيسف در حال حاضر بيش از دو ميليون کودک و نوجوان که بين ۸ تا ۱۵ سال سن دارند در سراسر جهان مجبور به تن فروشی هستند. ساليانه بيش از دو ميليون نفر از کشوری به کشور ديگر سفر می کنند تا با کودکان و نوجوانان رابطه جنسی برقرار سازند. اين جهانگردی جنسی، بازاری بسيار پر منفعت را که حجم گردش پول در آن بيش از ۵ ميليارد دلار حدس زده می شود، به وجود آورده است.

اگر از این کودکان و نوجوانان پرسیده شود آیا ارزشش را دارد که بعنوان انسان بر این جهان پا گذاشته اید چه می شنوید. آیا می توانند بگویند آری؟ که بگویند یک روز همه خوشی ها را حس کرده ایم. گرمای دلپذیر آب  را حس کردیم و طعم خوش میو ه ها را چشیده ایم و خلاصه بعنوان انسان حتی یک روز از این زندگی لذت برده ایم؟

آمار یونسیف بی شک ناقص است. زندگی میلیونها کودک در اقصی نقاط جهان که قربانیان پنهان و حتی آشکار تجاوز جنسی اند را در بر نمی گیرد. این کودکان قربانیان قهر طبیعت نیستند. کسانی نیستند که در یک لحظه، زندگی زیبایشان به خاکستر تبدیل شده باشد. اینها کسانی اند که از روز تولدشان تا روز مرگشان اسیر وضع موجوداند. وقتی از کودک ٨ ساله ای بعنوان کالای جنسی استفاده می شود آیا نباید به این زندگی تف کرد و  به جنگ مسبب اصلی این حقارت و این ستم و تجاوز رفت؟

آیا سخت است مسببین این جنایت را باز شناخت؟ تجاوز به این کودکان فقط با همین آمار الکن ٥ میلیارد دلار سود نصیب کسانی کرده است که این "شغل" کثیف و ضد انسانی کسب و کارشان شده است. آیا آماری هست که لااقل بگوید ٥ میلیارد دلار خرج شده است تا با این تجاوز مبارزه  شود؟ آیا دنیایی که بر محور سرمایه و سود و استثمار می گردد می تواند دنیائی شایسته برای ما انسانها باشد؟ آیا همین یک قلم جنایت علیه انسانیت ما را به این  نمی رساند که کثافات جامعه سرمایه داری را باید بر سرش خراب کرد و جهانی بدون استثمار بنا کرد؟